Sunday, 31 December 2017

Closing 2017

काळाच्या अनावर
वाहत्या ओघात
आपल्या आयुष्यातल्या काही वर्षांचा
हिशोब काय ठेवणार?

आयुष्याने जर इतकं
अमर्याद दिलं आहे
तर मग जे मिळालं नाही
त्याचा हिशोब काय ठेवणार?

सुहृदांनी दिला आहे
इतका स्नेह, इतकं प्रेम
तर शत्रूंच्या शत्रूत्वाचा
काय हिशोब ठेवणार?

लख्खं उजेडाचे
इतके दिवस आहेत इथे
तर रात्रींच्या अंधाराचे
काय हिशोब ठेवणार?

आनंदाचे दोन क्षण
पुरेसे आहेत उमलण्याला
तर मग मनातल्या खिन्नतेचा
काय हिशोब ठेवणार?

मधूर आठवणींच्या खुणा
इतक्या आहेत आयुष्यात
की थोड्याशा  दुःखद गोष्टींचा
काय हिशोब ठेवणार?

इतकी फुले मिळाली आहेत
काही जिवलगांकडून
काटे किती बोचले
याचा काय हिशोब ठेवणार?

चंद्राचे चांदणे इतके
हृदयंगम आहे की
त्यावर कलंक केवढा
याचा काय हिशोब ठेवणार?

केवळ आठवांनीच
अंतःकरण पुलकित होत असेल
तर मग भेटलो न भेटलो
याचा हिशोब काय ठेवणार?

काही ना काही नक्कीच
खूप छान आहे प्रत्येकात
मग जरासे काही चुकले असेल तर
त्याचा काय हिशोब ठेवणार?

Sunday, 29 October 2017

Diwali in my life

Diwali for me has seen two pre marriage and other post. Now that I have almost equal years of pre and post wedding era..I have strong remembrance of both.
As a child, I would wake up to Diwali paahat  (dawn) with my mom waking me in bed with Aukshan in her hand ( decorated puja thali with niranjan). It would be still a Lil dark outside and with no lights yet turned on in bedroom seeing my mother's face glow in that flame light was so blissful.  No complains at being woken up so early (only for this day a year)...yes it was Diwali ☺
Once she had done with ovalni ritual for brother n sister and dad she would hurry us to get up for quick tea. As I would step out...there would be pantees lit at the door with rangoli...balcony and bathroom n toilets too!! Everything just seemed pious. She would then apply sugandhi tel and do brief maalish to all of us. We would then soak in that fragrance of oil and giggle with excitement of knowing which version of Moti sabun we would get that year! Yes every year it would be Moti but every year the version would change from sandalwood to khas to rose to ubtan. But not before we had applied utna in milk over entire body. Indeed abhyang snaan.
Not every diwali was about new clothes but mostly we would manage new set of clothes for the day. Traditional ofcourse!
And then the bestttt part....FARAL! !!
The plate full of goodies made by my mom at HOME. Chakli chivda karanjee laadu. .shankarpali were consistent every year. There would be big dabbas for each of these. We would then exchange it with our neighbours and wish festive greetings. The lunch and dinner menu would be traditional again...masale bhaat or some special cuisine. This was just day 1....we have Laxmi Puja..Padva..Bhaubij..each day denoted to one relation and special menu everyday.  My mom would never get tired making variety of food single handedly. Dad would get a saree or some gift at times as simple as prasadane as gift for my mother on padva. She would do special oil massage for him. On bhaubij my only brother would make me and my sister slog for an hour for his massage. We would click pics in bathroom while pouring water over him. So much fun and frolic for 4 days minimum. This was maharashtrian Diwali for me.
Then I got married in Goan household and Diwali here is so different yet we enjoy as much now. (To be continued)

Consistency and Discipline

You come across some people in your life who are examples of consistency and Discipline. They have a pattern to everything they do in life. And it is perhaps so addictive that is precisely helps them stick to that lifestyle or pattern. Now this pattern can be positive in some ( time se uthana. ..time se exercise. .time se khana..time se kaam..time se even meeting people..time se dinner..time se trips. .time se visits to family and friends) OR negative if it is bad habits  ( alcoholic or disorientated or undecisive or so on).
But I wonder if anything changes for for such when things in their lives change? Like for example...if I am disturbed with a routine in terms of exercise or food or regular chores takes a back seat. My mood is impacted..I go low. I cannot focus and get restless. I cannot fathom myself waking up same time and doing exact same thing as i would do if it was normal routine for me. I am sure you do get disturbed a bit and things shake off.
How do these set of people still manage to do precisely the SAME things they did when happy and when they are hit by a negative situation??
I am sure it impacts them...perhaps they would do still get up on time and go about the day internally unhappy. .but for how long?

Tuesday, 12 September 2017

Completing Ten years

Completed 10 years at Cognizant. The journey has been amazing. Learnt a lot on professional front and progressed well.  Would love to sit with accounts one fine day to see what I learnt...what I un-learnt. So many people...processes..achievements ..learnings ..but all that was superseded with the token I received....the card and personally signed letter says it all...
Check it here....

Satyanarayan Prasanna

This year my daughter passed her 10th and I felt like it was completing one ( and a first major) milestone. I thought I should make it special.
I wanted Lil more than gifts or parties...that happens all around. I wanted some responsibility. ...some sense of achievement to me realised by her as well. Very casually I asked her if she would do the satyanarayan puja? She has seen me do the puja single handedly ( with complete authencity) for atleast 10 years now. I was expecting lukewarm response. And perhaps I may have to tell her my thoughts about doing this puja and stuff.
To my surprise...she instantly said YES! I was very happy that she imbibed what I thought was happening but was not sure of.
Promptly she got ready on time...with traditional wear ...without me having to tell her ☺
Here are the pics of that Puja...
May God bless her with the power to overpower nuances life may have to offer.

Monday, 11 September 2017

Two poems in a box..very interesting

मी राधा आहे
राधाच रहाणार
माझा पती हा माझाच आहे
....कारण त्याच्यावर माझा विश्वास आहे.
आणि माझ्या प्रेमावर माझा विश्वास आहे......

मी सीता आहे
मी सीताच रहाणार
कितीही कठीण परिस्थितीत
तो माझ्या पाठीशी असतो
मी त्याच्या पाठीशी रहाणार
.......कारण त्याच्यावर माझा विश्वास आहे
आणि माझ्या प्रेमावर माझा विश्वास आहे.....

मी मीरा आहे
मी मीराच राहणार
आमच्या दोघांच्या आनंदासाठी
संसाराच्या जबाबदारी बरोबरीने पेलणार.
कारण त्याच्यावर माझा विश्वास आहे
आणि माझ्याप्रेमावर माझा विश्वास आहे......

मी यशोधरा आहे.
मी यशोधराच रहाणार
तो कर्तव्य सोडून जाणार नाही.
त्याच्या ज्ञानोपासनेत  आणि कर्तबगारीत
मी ही माझ्या कुवतीप्रमाणे
सहभागी होणार.
कारण त्याच्यावर माझा विश्वास आहे
आणि माझ्या प्रेमावर माझा विश्वास आहे......

मी गांधारी नाही होणार
डोळे मिटून नाही रहाणार
त्याच्या सहवासाच्या स्वच्छ प्रकाशात
अर्थपूर्ण त्याग करणार
जसा त्यानंही केलाय
कारण त्याच्यावर माझा विश्वास आहे
आणि माझ्या प्रेमावर माझा विश्वास आहे.......

मी त्याच्यासाठी जगेन
मी माझ्यासाठी जगेन
थोडंसं सहन करेन
तो ही करतोच की सहन.

अन्याय बलिदान ह्या वृत्ती
समाज आणि राष्ट्र पातळीवर
असू देत.

माझ्या त्याच्या संसाराच्या विश्वात
थोडीशी कुरबुर थोडासा अबोला
रागावणं तणतणणं चालेल मला

प्रेम व्यक्त करायला
I love you म्हटलंच पाहिजे असं नाही.
मुलांचा त्यानं घेतलेला पापा
माझे गाल लाल करतो 
हे त्यालाही माहीत आहे
कारण त्याच्यावर माझा विश्वास आहे
आणि माझ्या प्रेमावर माझा विश्वास आहे.......

Now read this version....

*आधुनिक स्त्री चे शपथपत्र*

मी 'मी'आहे... 'मी' च राहणार

मी *राधा* नाही होणार
माझ्या प्रेमकहाणीत
दुसऱ्या स्त्रीचा पती नसणार
रुक्मिणीच्या डोळ्यांत
काटा बनून मी नाही सलणार
मी राधा नाही होणार

मी *सीता* नाही होणार
माझ्या पावित्र्याचं
प्रमाणपत्र नाही देणार
अग्निपरीक्षा नाही देणार
तो काय मला त्यागणार
मीच त्याला सोडणार
मी सीता नाही होणार

मी *मीरा*ही नाही होणार
कुठल्याही मूर्तीच्या मोहाने
घर संसार नाही सोडणार
साधुंबरोबर नाही फिरणार
हातात एकतारी घेऊन
जबाबदाऱ्या नाही टाळणार
मी मीरा नाही होणार

मी *यशोधरा* नाही होणार
जो सोडून निघून गेला
सारी कर्तव्ये सोडून
स्वतः देव बनला
कितीही ज्ञान मिळवू दे
पण अशा पतीसाठी
मी पतिव्रता नाही होणार
मी यशोधरा नाही होणार

मी *उर्मिला*ही नाही होणार
पत्नीच्या सहवासाची
ज्याला कदर नाही
तिच्या त्रासाची ज्याला
जरासुद्धा जाणीव नाही
तिला एकाकी करून
जो भावासह राहणार
अशा पुरुषाला मी नाही वरणार
मी उर्मिला नाही होणार

मी *गांधारी* नाही होणार
आपले डोळे मिटून
अंधार स्वीकारून
अर्थहीन त्याग मी नाही करणार
अंध पतीचे डोळे होईन
माझ्या डोळ्यांनी तो बघेल
असे प्रयत्न करणार
मी गांधारी नाही होणार

मी त्याच्यासह जगेन,
ज्याला मनाने वरेन
पण म्हणून त्याचा अन्याय
मी नाही सहन करणार
कर्तव्याला नाही चुकणार
सारी निभावणार पण
बलिदानाच्या नावाखाली
यातना नाही सोसणार

*मी 'मी' आहे आणि 'मी'च राहणार*

Which one do you relate to?  A Lil bit of both??

Poetry box


मला आवडतो
सगळे काही आवरून झाल्यानंतरचा
स्वच्छ पुसलेला ग्रानाईटचा
काळाकुळकुळीत ओटा
तो लख्ख चकाकत असतो , मग
मीही त्यात बघते स्वतःचे प्रतिबिंब
केस उसकटलेली , दमलेली मी
तरीही आनंदात न्हायलेली
मी प्रेमाने बनवलेले , वाढलेले जेवण जेवून
माझ्या माणसांचे झालेले तृप्त चेहरे बघून
समाधान पावलेली मी दिसते त्यात
सकाळचा प्रसन्न चेहऱ्याने
स्वागत करणारा ओटा
उत्सुक असतो माझ्या विविध पाककला
अंगावर मिरवून घ्यायला ...
तो रोज होत जातो अनुभवी , प्रगल्भ
माझ्यातील स्त्रीला , जाणून घेऊन
सांडलेले पीठ , उडालेली फोडणी
चुकलेले अंदाज , फसलेली पाकक्रिया
कधीतरी सुट्टी , कधीतरी जास्त काम
सगळे अनुभव गाठीशी असतात त्याच्या
कधीतरी चार पाच दिवसासाठी बाहेर गेल्यावर
ओकाबोका , उदास , माझी आठवण काढणारा ओटा
मी परतून आले कि अगदी आतुर असतो मला भेटायला
मी हि त्याला न्हाऊ घालते , स्वच्छ करते
तो परत लागतो चकाकू
मला तोच शिकवण देतो
कितीही सांडलं, लवंडलं
तरीही एक हात फिरवून स्वच्छ व्हायचं
आणि पुन्हा लाकाकायचं असत
आपलं देखणं प्रतिबिंब बघायला ....